လူမှုဖူလုံရေး ကာကွယ်ချက် ဆုံးရှုံးသောအခါ ဘာပြုလုပ်ရမည်နည်း?

အလုပ်ထွက်ပြီး ၁၄ ရက်အတွင်း ဆောင်ရွက်ချက်များသည် သင်ကို ကာကွယ်နိုင်သည်

"အဖျားချိန် ၃၉ ဒီဂရီ ရှိပြီး ဆေးရုံ မသွားနိုင်ခဲ့ပါ"

ထိုင်းနိုင်ငံ Bangkok မှ Nat (၂၆ နှစ်) သည် ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ညသန်းခေါင်တွင် မိမိ အခန်းထဲမှ တုန်ယင်ရင်း LINE မက်ဆေ့ချ် ပေးပို့နေသည် —

"မေမေ၊ ကျွန်မ အဖျားဖြစ်နေတယ်။ ဆေးရုံ မသွားနိုင်ဘူး။ အာမခံ မရှိလို့"

"Seen" ဖြစ်ပြီး ၅ မိနစ်ကြာမှ မိခင်က ဖုန်းဆက်လာသည်။ "ဘာကြောင့် အာမခံ မရှိတာလဲ? ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ?" Nat ဖြေ၍ မရပေ။

၂၀၂၄ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၃၁ ရက်တွင် အလုပ်ထွက်ခဲ့သည်။ ၄ နှစ်ကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သောကုမ္ပဏီမှ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ထွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မတ်လ ၁ ရက်တွင် အလုပ်သစ် စတင်မည်ဟုလည်း သေချာနေပြီ။ "တစ်လပဲ ကွာတာပဲ" ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ထွက်သောနေ့ နောက်ရက် ကုမ္ပဏီမှ ဆက်သွယ်လာသည် — "ကျေးဇူးပြု၍ အာမခံကတ် ပြန်ပေးပါ။" Nat သည် ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို နက်နက်နဲနဲ မစဉ်းစားမိပေ။ "ကုမ္ပဏီ အာမခံ ပြီးသွားပြီ၊ နောက်လ အလုပ်သစ်မှာ ဝင်မည်" — ဤသည်ပင် ၎င်း၏ ခေါင်းထဲတွင် ရှိနေသည်။

ထိုတစ်လ ကွာဟချက်သည် ကြီးမားသော ထောင်ချောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဖေဖော်ဝါရီ ၁၂ ရက် ၊ ခန္ဓာကိုယ် လေးလာသည်။ နောက်ရက် အဖျားချိန် ၃၈ ဒီဂရီ ကျော်သည်။ နီးစပ်ရာ ဆေးခန်း သွားရောက်ရာ — အာမခံကတ် မရှိပါက "ကုန်ကျစရိတ် အပြည့် ကိုယ်တိုင် ကျခံရမည် ၊ ဆေးစစ်ကြေးနှင့် Initial consultation fee — အနည်းဆုံး ¥7,000–¥8,000 ၊ အဖျားကျဆေးနှင့် ဆေးဖြင့် ထပ်ဆောင်းကြေးရှိမည်" ဟု ပြောသည်။

Nat သည် ပိုက်ဆံအိတ်ထဲ ကြည့်သည်။ ငွေသား ¥4,500။ ဤလ အိမ်ငှားခ နုတ်ယူပြီးနောက် ဘဏ်စာရင်းထဲတွင်လည်း ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။

"နောက်မှ ပြန်လာမည်" ဟု ပြောပြီး ဆေးခန်းမှ ထွက်ခဲ့သည်။

ဘတ်စ်ကားဖြင့် အိမ်ပြန်လမ်းတွင် မျက်ရည်ကျသည်။ ဒေါသကြောင့် မဟုတ် — မိမိကိုယ်ကို သနားစရာ ဖြစ်နေရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၄ နှစ်ကြာ ဂျပန်တွင် ရိုးသားစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ ကျန်းမာရေး အာမခံ၊ ပင်စင်၊ ဝင်ငွေ အခွန် — အားလုံး ပေးဆောင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ၃၉ ဒီဂရီ အဖျားနှင့် ဆေးရုံ မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။

အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် စောင်ထဲမှာ တုန်ယင်ရင်း ဆေးဆိုင်မှ ဝယ်ထားသော အဖျားကျဆေးကို သောက်ခဲ့သည်။ နောက်နေ့လည်း အဖျား မကျပေ။ တတိယနေ့တွင် အလုပ်က လုပ်သက်ရင့်တစ်ဦးကို ဖုန်းဆက်ပြီး "တကယ်တော့ အာမခံ မရှိလို့" ဟု ဖွင့်ပြောသောအခါ — "အဲဒါ နိုင်ငံသား ကျန်းမာရေး အာမခံ (Kokumin Kenko Hoken) ဝင်လို့ရတာလေ။ အလုပ်ထွက်တုန်းက ဆောင်ရွက်မှု မလုပ်ခဲ့ဘူးလား?" ဟု ပြောလာသည်။

"အဲဒီလို ဆောင်ရွက်ရမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောခဲ့ဘူး။"

အလုပ်ထွက်စဉ်က မည်သူကမှ "၁၄ ရက်အတွင်း ဆောင်ရွက်ပါ" ဟု မပြောခဲ့ပေ။ ကုမ္ပဏီက အာမခံကတ် ပြန်ပေးရန်သာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဆင့်ကိုမူ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေလေ့လာရမည် ဖြစ်နေခဲ့သည်။