प्राविधिक इन्टर्न प्रशिक्षार्थीहरू काम बदल्न सक्छन् कि? शर्त र कदमहरू

सही जानकारी हुनु आफूलाई जोगाउने पहिलो कदम हो

"काम बदल्न चाहेँ — भिसा रद्दको धम्की दिए"

नेपालको पोखरानिवासी सान (२९ वर्ष) अप्रिल २०२३ मा सैतामाको खाद्य प्रशोधन कारखानामा प्राविधिक इन्टर्न प्रशिक्षार्थीका रूपमा आए। आमाबुबाबाट ¥२०,००,००० ऋण लिएका थिए। महिनामा ¥६०,००० फिर्ता तिर्दै सानो भाइको स्कुल शुल्कका लागि पनि थोरै पठाइरहन्थे।

प्रशिक्षणको दोस्रो वर्षमा टिम लिडर बदलियो।

सुरुमा सानासाना कुरा थिए। कामको बेलामा उनको नाम नभनेर "ए, विदेशी" भनेर बोलाइन्थ्यो। अरूले पनि उस्तै गल्ती गर्दा कसैलाई केही नभनी सानलाई मात्र जोडले चिच्याइन्थ्यो। "जापानी नजान्ने मान्छे यहाँ किन आएको?" भन्ने कुरा पनि एकाधिक पटक सुनेको थियो।

करिब छ महिनापछि लकरको सामान कसैले छोएको पाइयो। कामडायरीमा आफूले लेखेका शब्दहरू आफ्नो जानकारी बिना परिवर्तन भएका थिए।

शरीर भारी भयो। भोक घट्यो। प्रत्येक दिन बिहान कारखाना जाने रेलमा पेटको गहिराइबाट वाकवाकी उठ्थ्यो। तर बिदा लिन सकिँदैनथ्यो — बिदा लिए महिनाको भत्ता घट्छ र आमाबुबालाई फिर्ता तिर्न ढिलो हुन्छ।

छात्रावासका एक भियतनामी साथीसँग सल्लाह लिँदा उसले सानो आवाजमा भन्यो — "निगरानी संस्थालाई नभन्नुस्। भिसाको कुरा हो।"

अन्तमा साहस गरेर निगरानी संस्थाको प्रतिनिधिसँग सल्लाह लिँदा भने — "आफैं कदम चाल्नुभयो भने भिसा रद्द हुने सम्भावना छ। हालको काममा थप मेहनत गर्नुस्।"

त्यो रात सानले फोन समातेर रोए। ¥२०,००,०००को बोझ — जापान आउँदा थिएका सबै आशाहरू र परिवारप्रतिको माया — सबै सम्झिए।

तर — निगरानी संस्थाको प्रतिनिधिले भनेको कुरा सत्य थिएन।